2 Korpus Polski
  Zygmunt Szyszko-Bohusz
 
Zygmunt Szyszko-Bohusz

Zygmunt Szyszko-Bohusz

Zygmunt Szyszko-Bohusz (1883-1982




Generał Dywizji Zygmunt Bohusz-Szyszko (18 stycznia 1893 w Chełmie
 - 20 czerwca 1982 w Londynie) polski dowódca wojskowy.
W 1911 po ukończeniu korpusu kadetów w Pskowie
, wstąpił do wyższej szkoły oficerskiej w Moskwie. W 1913 jako podporucznik służył w 12 pułku grenadierów. Z pułkiem tym wyruszył w 1914 na front. Od listopada 1916 służył w II Brygadzie Legionów Polskich.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego
. W wojnie 1919-1920 służył w 2 Dywizji Piechoty najpierw jako dowódca kompanii, potem batalionu a następnie dowodził 2 Kowieńskim Pułkiem Strzelców 2 DP. W 1921 został skierowany na studia do Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, przemianowanej w 1922 na Wyższą Szkołę Wojenną. Po ukończeniu ich w 1923 służył w 62 pułku piechoty, potem w Sztabie Generalnym i Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych.
W 1931 został przeniesiony do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza
 Najpierw dowodził pułkiem Głębokie, po czym w lutym 1934 został zastępcą dowódcy KOP-u.
W sierpniu 1938 objął dowodzenia piechotą dywizyjną w 1 Dywizji Piechoty Legionów
 w Wilnie. W drugim dniu kampani wrześniowej został mianowany dowódcą 16 Dywizji Piechoty wchodzącej w skład Armii Pomorze. Dowodzona przez płk. Zygmunta Bohusza-Szyszkę dywizja, prowadząc ciężkie walki z nieprzyjacielem, wycofywała się z Grudziądza na południe. W dniach 9-18 września dywizja wzięła udział w walkach w Bitwie nad Bzurą, ponosząc ciężkie straty. 19 września w czasie odwrotu na Warszawie dywizja została rozbita.
W styczniu 1940, po dotarciu do Francji
, został mianowany dowódcą Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Od maja 1940, dowodząc brygadą, walczył w  Norwegii pod Narvikiem. Po wycofaniu z Norwegii brygada została przerzucona do Francji, gdzie w walkach z wojskami niemieckimi została rozbita. Resztki brygady razem z jej dowódcą zostały przetransportowane do Wielkiej Brytanii.
Od września 1940 do sierpnia 1941 był dowódcą Centralnego Obozu Wyszkoleniowego I Korpusu Polskiego w Crawford. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski
 stał na czele Polskiej Misji Wojskowej w ZSRR. W grudniu 1941 przystąpił do formowania 7 Dywizji Piechoty. Po ewakuacji wojsk polskich z ZSRR na Bliski Wschód, został dowódcą 5 Kresowej Dywizji Piechoty, następnie był szefem Sztabu II Korpusu Polskiego, a 16 czerwca 1943 został mianowany zastępcą dowódcy II Korpusu Polskiego. Z II Korpusem walczył w całej kampanii włoskiej. W kwietniu 1945 dowodząc II Korpusem Polskim stoczył zwycięską, ostatnią bitwę polskich żołnierzy w kampanii włoskiej pod Ankona. Po demobilizacji generał Zygmunt Bohusz-Szyszko osiadł w Londynie, gdzie zmarł 20 czerwca 1982.
W 1942 opublikował wspomnienia z kampanii wrześniowej pt. Wrześniowym szlakiem.
Odznaczania:
  • Orderem Wojennym Virtuti Military klasy IV i V,
  • Order Polonia Restituta klasy IV,
  • 4-krotnie Krzyżem Walecznych,
  • 2-krotnie Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, i inne.
Awanse:
  • 1919, 1 VI - major,
  • 1928, 1 I - podpułkownik dyplomowany,
  • 1934, I – pułkownik,
  • 1940, 19 IV - generał brygady,
  • 1945, 1 VI - generał dywizji.
Bibliografia:

  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08262-6
  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 26 odwiedzający (57 wejścia) tutaj!  
 
This website was created for free with Stronygratis.pl. Would you also like to have your own website?
Sign up for free