2 Korpus Polski
  Bitwa o Ankonę
 

Bitwa o Ankonę – jedna z bitew stoczonych przez wojska alianckie na froncie włoskim w czasie walk nad Adriatykiem w 1944.


7 czerwca 1944 3 Dywizja Strzelców Karpackich zluzowała hinduską 4 Dywizję Piechoty i przeszła do pościgu wzdłuż drogi Nr 16. Na jej czele działały oddziały wydzielone. 18 czerwca dywizja zajęła Pascarę. Nad rzeką Chienti Niemcy zorganizowali stałe pozycje obronne. Na lewo od 3 Dywizji Strzelców Karpackich weszła do walki 5 Kresowa Dywizja Piechoty. Polacy zdobyli Loreto, Recanati, Osimo, Castelfidardo.Na przedpolach miasta.

Silny opór nieprzyjaciel zorganizował dopiero na przedpolu miasta i portu Ankona. Gen. Władysław Anders postanowił wykonać główne uderzenie siłami 5 Dywizji Piechoty. Miała ona opanować dominujące wzgórza w rejonie Paterniano - Monte della Crescia - Monte Tarto. Działając w pasie nadmorskim 3 Dywizja Strzelców Karpackich z Karpackim Pułkiem Ułanów otrzymała zadanie wiązania nieprzyjaciela walką i prowadzenia działań demonstracyjnych.

zdjęcie 22

 

 

Walki o miasto

17 lipca rano ruszyło natarcie w kierunku na Ankonę. 14 Wileński Batalion Strzelców, wzmocniony szwadronem czołgów, zdobył Paterniano. 13 Wileński Batalion Strzelców obsadził wzgórza na północ od San Stefana, a następnie wspólnie z 15 Batalionem Strzelców, zdobył Monte delia Crescia. Z rejonu Offagna Niemcy wyprowadzili kontratak. Uderzenie nieprzyjaciela odparto i opanowano miejscowość. Była do doskonała pozycja wyjściowa do bezpośredniego natarcia na miasto. Dzięki zdobyciu wzgórz Monte Tarto i Croce di San Vinzenzo, również na odcinku zachodnim uzyskano głęboki wgląd w obronę niemiecką. Mimo zapadającego zmroku oddziały korpusu kontynuowały natarcie.

Lotnictwo niemieckie prowadziło nocami bombardowanie głównie terenu nadmorskiego, zapalając m.in. starą bazylikę w Loreto

6 Lwowska Brygada Piechoty i 15 Pułk Ułanów Poznańskich wykonały manewr obejscia i wyszły na tyły Ankonz. Zdobyto Torrette a Mare, a piechota wsparta czołgami wyszła nad rzekę Esino pod Chiaravalle.

18 lipca, w godzinach południowych, oddziały 3 Dywizji Strzelców Karpackich wkroczyły do Ankony. Niemiecka 278 Dywizja Piechoty została rozbita. Zdobycie tak ważnego portu ułatwiło aliantom prowadzenie dalszych działań na Rimini i Linię Gotów.


 

Przypisy

  1.  Bazylikę ugasili żołnierze 3 Dywizji otrzymując za to odznaczenie papieskie.

Bibliografia

  • Wojsko Polskie 1939-1945 : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8. 
  • Wojciech Narębski: Działania 5 Wileńskiej Brygady Piechoty podczas kampanii włoskiej 1944-45. Bydgoszcz: Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, 2005.ISBN 83-87865-49-4. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 40 odwiedzający (135 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=